Mirjam

Als kind was ik een gevoelig en verlegen meisje. Ik voelde me thuis tussen de dieren en de boeken. Moeilijker vond ik het om met de maskers van mensen om te gaan; Ik kon er niet tegen als dat wat ze zeiden, niet congruent was, met dat wat ze deden. Dieren begreep ik beter. Ik was lid van allerlei fondsen en wilde de wereld verbeteren.

Toen ik zeventien was, ging ik activiteitenbegeleiding studeren, en daarna Sociaal Pedagogische Hulperlening. Ik maakte kennis met de (jeugd)hulpverlening. Ik liep stage met straatkinderen in Honduras en raakte onder de indruk van de ongelijkheid in de wereld. Dit ging tegen mijn gevoel van rechtvaardigheid in. Ik ging ontwikkelingsstudies en culturele antropologie studeren en deed onderzoek naar aidspreventie in Brazilië. Daarnaast deed ik vrijwilligerswerk in oorlogsgebied in Colombia. Als hulpverlener en coach, ben ik altijd betrokken gebleven bij het welzijn van mensen.

Nog steeds zet ik me in voor een mooie wereld. Ik doe dat door zo zuiver mogelijk te leven; Ik eet geen vlees, ruil kleding met vriendinnen, koop nauwelijks spullen en vlieg niet. Ik ben naïef genoeg om te geloven, dat een mooie, duurzame, harmonische wereld vol empathie, verbinding en compassie, mogelijk is, al lijken we er nu verder vanaf dan ooit.

  

En omdat ik naast een harmonieuze wereld ook van zingen, dansen, gitaarspelen en schrijven houd, een liedje voor jullie…..